يک شب، باد با تو خوانده بود

يک شب، باد با تو خوانده بود
يک شب که تو بر دامنت می گريستی
پرنده از تو می گفت
موج از انبوه زخم نمک
آب از تهی شدن
اما کسی مرا به فصل تنهايی تو نخوانده بود.






#فروغ_فرخزاد
#شعر
#غزل
#دریا
#گل_زیبا
#گلها
#گل_رز
دیدگاه ها (۰)

یک صوتِ مُبهمم که الفبا نمی‌شومیک واژه ی عجیب که معنا نمی‌شو...

تو نمی‌دونی ولی باد لای موهات منم. اون شب که درد داری، گرمی ...

ای سروِ ناز، بر سرِ پیمانِ ما بمانای ماهِ شب، به خلوتِ چشمان...

لیلی

پدرم نیست ...

✦ اولین گناه ✦فصل ششم: شبی که هیچ‌کس نمی‌خوابد---در باز شد.ه...

😘❤️💔😘پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، ...

🌱پاییز که می‌رسد،جهان آهسته‌تر نفس می‌کشد؛انگار خداوند، پیش ...

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌وچهارم: هتل---هتل.کوچک. دنج. اتاقی در ط...

بیدی از بلور، سپیداری از آب،فواره‌ای بلند که باد کمانی‌اش می...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط