قرار نبود اینقدر از طبیعت انسان دور شویم و مصنوعی، ناخنها

قرار نبود اینقدر از طبیعت انسان دور شویم و مصنوعی، ناخنهای مصنوعی، دماغ مصنوعی، مردمک ها و مژه های مصنوعی، بدن های مصنوعی، صورتهای مصنوعی، خنده های مصنوعی، آوازهای مصنوعی،
و...... دغدغه های مصنوعی.
قرار نبود ‏ما اینچنین با یاران و هم قدم هایمان در رقابتهای تنگانگ باشیم تا اثبات کنیم ‏جانور بهتری هستیم، این همه مسابقه و مقام و رتبه و دندان به هم نشان دادن ‏برای چیست؟ و اینهمه حرص و طمع فقط برای اثبات خودمان؟
قرار نبود همه از دم درس خوانده ‏بشویم، از دم دکترا به دست به روی زمین خدا راه برویم، بعید است که راه ‏تعالی بشری از دانشگاه ها و مدرک های ما رد بشود، باید کسی هم باشد که ‏گوسفندها را چوپانی کند، در وسعت دشت بنشیند و نی لبک بزند با سوز هم بزند و شاید هم یک ‏روز در همان مقام چوپانی به پیامبری مبعوث شود. یک کاوه لازم است که آهنگری ‏کند تا درفشی داشته باشد که به حرمت عدل و انسانیت از جا برخیزد و حرکت کند.قرار نبود اینهمه زن و مرد غوزی در جلوی مانیتورها خلق شوند که در لابلای دنیای عشق ها و دوستی های مجازی میلولند و مغزشان در حال کرم گذاشتن است و هر از گاهی صورتک هایی زرد و قلب هایی صورتی که با فشردن یک دکمه نمایان میشوند به نشانه ی دوست داشتن و عشق و معرفت برای هم بفرستند.
قرار نبود خروس ها دیگر به هیچکار ‏نیایند و ساعت های دیجیتال به جایشان صبح خوانی کنند. نغمه ی جیرجیرک های ‏شب نشین حکمتی داشته حتماً، که شاید لالایی طبیعت بود برای به خواب رفتن ‏ما ، تا قرص خواب لازم نشویم و اینطور شب تا صبح ، پرپر زدن ها فراگیر نشود.‏
قرار نبود کار کردن ، نه برای رساندنمان به آسایش و آرامش ، بلکه بشود همه ی دار و ندار زندگیمان، همه ی دغدغه ی زنده بودنمان که برایش چنگ بزنیم بر صورت و حرمت یکدیگر! و در این چنگ زدن ها دائم از یکدیگر سبقت بگیریم و با کبر و غرور به جلو بودنمان ببالیم............
آیا تا به حال زمین مزرعه را شخم زده اید؟ درختان باغچه را هرس ‏کرده اید؟ بذر کاشته اید و با رشد گلها و سبزی ها و بوته ها عشق کرده اید؟ انجیر و آلبالو و انار چیده اید؟ با گلهای یاس و آفتابگردان درد دل کرده اید؟
.....و قرار نبود بد باشیم ، بیرحم وسنگدل باشیم ، یکدنده و لجوج و مغرور باشیم ، انسانیت و عشق و تعهد را زیر پا بگذاریم و وقیحانه ضد ارزشها را به بهانه نو شدن زمانه و نسلها جایگزین ارزش ها کنیم
........ و خوب می دانیم که خوب نیستیم، و ذره ذره و لحظه به لحظه از انسانیت و اصالت و جوانمردی فاصله می گیریم و این سخت است......سخت

"عکس از آرشیو کارهای عکاسی خودم"