پشت دیوار غزل,غرق تپیدن ماندم

پشت دیوار غزل,غرق تپیدن ماندم
شب نخوابیدم وازشوق تودیدن ماندم

غنچه عشق توبرشاخه قلبم گل کرد
یک گل سرخ که درحسرت چیدن ماندم

بال پروانگی ام زخم شدازخارغمت
پرو بالی زدم ازشوق پریدن ماندم

پرسه های من دلتنگ دراین راه دراز
درخم جاده هاتاتو رسیدن ماندم

زیرباران نگاهت همه شب تادل صبح
راه میرفتم وازحس دویدن ماندم

شبح شعرکه آمدقلمم می لرزید
تار بر واژه کشیدم به تنیدن ماندم