{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

خـــــدایــا

خـــــدایــا

در مسیر تو که گام برمیدارم خستگیهایم طعمی دلنشین دارند...

نگذار در گذر از راههای زندگی....بیهوده قدم بردارم...و احساس پوچی کنم....

نگذار پاداشهای دنیا مرا از حقیقتم دور کند.....

نگذار ترسهایم مانع ادمه ی مسیرم شوند....
الهـــــے..
یاریم کن لایق این باشم که عشق و مهربانی تو را منعکس کنم....


مرا در آگاهی از رسالتم یاری کن.....
به گامهایم هدف بده و به هدفهایم عشق ببخش....

آمین
روزگارتان خوش عزیزان همراه و همدل
دیدگاه ها (۲)

ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﯽ ﻟﻄﯿﻔﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻀﺎﺭ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪﻭﺍﺭ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ .

چون قلم اندر نوشتن می شتافت چون به عشق آمد قلم برخود ...

انسان می‌تواند بی‌آنکه انسان بزرگی باشد، انسانی آزاده باشد ....

آدمهای مهربان در مقابل خوبی های یک طرفه شان هرگز احساس حماقت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط