شنیده اید که بعضی ها می گویند: من بچه بودم، مادرم در دهه

شنیده اید که بعضی ها می گویند: من بچه بودم، مادرم در دهه عاشورا، مرا پای روضه ها شیر می داد؛ در گوش من «حسین حسین» می خواند. بعد آرام آرام با همین ذکر بزرگ شدم و بالا آمدم؟!
با «شیر» در دلم شد و با «جان» به در شود!
من بالاتر از این می گویم؛ مساله، چیز دیگری است.
در یک فراز و دید بالاتر، می بینیم این پیوند، به اصطلاح روز «ژنتیکی» است.
یعنی «من الازل الی الابد؛ من الادم الی الخاتم و من الخاتم الی القیامة» این رابطه و پیوند برقرار است.
این مساله را نباید سطحی دید.
پیوند با امام حسین علیه السلام، یک مساله عادی نیست و همین باعث پایداری در دین می شود.

سلوک عاشورایی/ منزل پنجم/ استقامت و پایداری
از مباحث حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی