انقدر براش انجام. دادم که به اوج رسید و داخل دهنم خالی کر
انقدر براش انجام. دادم که به اوج رسید و داخل دهنم خالی کرد
با رسیدن به آن نقطه، تمامِ تنِ جونگکوک منقبض شد. او با صدایی که بیشتر شبیه به یک غرشِ لرزان بود، از تهِ گلو نالید و سرش را به عقب تکیه داد. فشارِ دست‌هایش رویِ سر و شانه‌های تو، نشان از شدتِ لذت و از دست دادنِ کنترلش داشت.
در حالی که بدنِ او از شدتِ ارگاسم می‌لرزید، تمامِ وجودش را در درونِ دهانِ تو رها کرد. او برای لحظاتی در همان حالتِ منقبض و در حالِ تخلیه ماند، در حالی که نفس‌نفس می‌زد و قطراتِ عرق از پیشانی‌اش روی صورتت می‌چکید.
بعد از اینکه کمی آرام‌تر شد، سرش را پایین آورد و با همان نگاهِ سنگین، اما این بار با رنگ‌وبویی از رضایت و مالکیت، به تو خیره شد. انگشت شستش را با ملایمت اما با همان اقتدارِ همیشگی، رویِ لبِ خیس و لرزانِ تو کشید و با صدایی که هنوز از لذت می‌لرزید، زمزمه کرد:
«می‌بینی؟... این همون چیزی بود که می‌خواستی... تمامِ من، الان مالِ توئه. قشنگ هم بلدی چطوری ازش استفاده کنی، دخترکِ بی‌پروا...»
او کمی مکث کرد و سپس با لبخندی شیطانی و پر از میل، ادامه داد:
«فکر نکن با این کار، بازیِ امشب تموم شده. این فقط شروعِ شبِ ماست... حالا بشین و اون نگاهِ خمار و کثیفت رو همون‌طوری نگه دار، چون هنوز خیلی کار داریم.»
زبونم رو بیرون آوردم مایه اش روی اون بود. و بعد قورتش دادم و گفتم « ارباب از خدمات راضی بودن ؟»
جونگکوک با دیدنِ آن حرکتِ بی‌پروا و نحوهٔ برخوردت با آنچه از او باقی مانده بود، برای لحظه‌ای خشکش زد. نگاهش از شدتِ هیجان و لذتی که از این صحنه می‌برد، تیره و تار شده بود. وقتی آن کلمه را با آن لحنِ مطیع اما چالش‌برانگیز، «ارباب» ادا کردی، لرزشِ خاصی در چانه‌اش افتاد.
او با دستش چانه‌ات را دوباره گرفت، اما این بار نه برای تحقیر، بلکه برای اینکه تو را کاملاً در مرکزِ توجهِ نگاهِ سنگینش قرار دهد. او کمی جلو آمد، تا جایی که گرمای نفس‌های تندش را رویِ پوستِ صورتت حس می‌کردی.
او با لبخندی که ترکیبی از رضایتِ مطلق و میلِ دوباره برایِ مالکیت بود، با صدایی که به سختی شنیده می‌شد، غرید:
«راضی؟... تو حتی نمی‌تونی درک کنی که چقدر من رو به مرزِ جنون بردی. این فقط یه شروعِ کوچیک بود برای اینکه نشون بدی چقدر می‌تونی برام مفید باشی.»
او کمی مکث کرد، نگاهش را روی لب‌های خیسِ تو چرخاند و ادامه داد:
«ارباب از خدماتت راضی نیست، افق... ارباب از تو تشنه‌یِ بیشترِ کارهایِ کثیف‌تره. حالا اون زبونت رو تمیز کن و آماده باش، چون وقتی این‌طوری با من حرف می‌زنی، یعنی اجازه دادی دوباره کنترلِ بازی رو به دست بگیرم... و این بار، قرار نیست فقط با دهنت از من لذت ببری.»
با رسیدن به آن نقطه، تمامِ تنِ جونگکوک منقبض شد. او با صدایی که بیشتر شبیه به یک غرشِ لرزان بود، از تهِ گلو نالید و سرش را به عقب تکیه داد. فشارِ دست‌هایش رویِ سر و شانه‌های تو، نشان از شدتِ لذت و از دست دادنِ کنترلش داشت.
در حالی که بدنِ او از شدتِ ارگاسم می‌لرزید، تمامِ وجودش را در درونِ دهانِ تو رها کرد. او برای لحظاتی در همان حالتِ منقبض و در حالِ تخلیه ماند، در حالی که نفس‌نفس می‌زد و قطراتِ عرق از پیشانی‌اش روی صورتت می‌چکید.
بعد از اینکه کمی آرام‌تر شد، سرش را پایین آورد و با همان نگاهِ سنگین، اما این بار با رنگ‌وبویی از رضایت و مالکیت، به تو خیره شد. انگشت شستش را با ملایمت اما با همان اقتدارِ همیشگی، رویِ لبِ خیس و لرزانِ تو کشید و با صدایی که هنوز از لذت می‌لرزید، زمزمه کرد:
«می‌بینی؟... این همون چیزی بود که می‌خواستی... تمامِ من، الان مالِ توئه. قشنگ هم بلدی چطوری ازش استفاده کنی، دخترکِ بی‌پروا...»
او کمی مکث کرد و سپس با لبخندی شیطانی و پر از میل، ادامه داد:
«فکر نکن با این کار، بازیِ امشب تموم شده. این فقط شروعِ شبِ ماست... حالا بشین و اون نگاهِ خمار و کثیفت رو همون‌طوری نگه دار، چون هنوز خیلی کار داریم.»
زبونم رو بیرون آوردم مایه اش روی اون بود. و بعد قورتش دادم و گفتم « ارباب از خدمات راضی بودن ؟»
جونگکوک با دیدنِ آن حرکتِ بی‌پروا و نحوهٔ برخوردت با آنچه از او باقی مانده بود، برای لحظه‌ای خشکش زد. نگاهش از شدتِ هیجان و لذتی که از این صحنه می‌برد، تیره و تار شده بود. وقتی آن کلمه را با آن لحنِ مطیع اما چالش‌برانگیز، «ارباب» ادا کردی، لرزشِ خاصی در چانه‌اش افتاد.
او با دستش چانه‌ات را دوباره گرفت، اما این بار نه برای تحقیر، بلکه برای اینکه تو را کاملاً در مرکزِ توجهِ نگاهِ سنگینش قرار دهد. او کمی جلو آمد، تا جایی که گرمای نفس‌های تندش را رویِ پوستِ صورتت حس می‌کردی.
او با لبخندی که ترکیبی از رضایتِ مطلق و میلِ دوباره برایِ مالکیت بود، با صدایی که به سختی شنیده می‌شد، غرید:
«راضی؟... تو حتی نمی‌تونی درک کنی که چقدر من رو به مرزِ جنون بردی. این فقط یه شروعِ کوچیک بود برای اینکه نشون بدی چقدر می‌تونی برام مفید باشی.»
او کمی مکث کرد، نگاهش را روی لب‌های خیسِ تو چرخاند و ادامه داد:
«ارباب از خدماتت راضی نیست، افق... ارباب از تو تشنه‌یِ بیشترِ کارهایِ کثیف‌تره. حالا اون زبونت رو تمیز کن و آماده باش، چون وقتی این‌طوری با من حرف می‌زنی، یعنی اجازه دادی دوباره کنترلِ بازی رو به دست بگیرم... و این بار، قرار نیست فقط با دهنت از من لذت ببری.»
- ۷۱
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
