از من پرسیده بود:«دلت که میگیرد چه کار می کنی»؟

از من پرسیده بود:«دلت که میگیرد چه کار می کنی»؟
دلم نگرفته بود و بی خبر گفتم:«کتاب میخوانم. شعر مینویسم. موسیقی گوش میدهم. با بقیه حرف میزنم.خلاصه، یک جوری خودم را سرگرم می کنم»...
حالا ولی،روی صندلی، خیره به برف سرد شیشه ها نشسته ام؛ و فکر میکنم:«دل اگر بگیرد، نه با مطالعه درست میشود، نه با شعر، نه با موسیقی، و نه با هر چیز دیگری.دل که بگیرد، اصلا درمانش این چیز ها نیست.
باید بنشینی و منتظر بمانی؛انقدر که تکلیفت با خودت معلوم شود؛ بعد هم بلند شوی و بروی سراغ حال خوبت.حال خوب، درست همان جا که خودت میدانی، روی صندلی انتظار نشسته است و منتظر، پاهایش را تکان می دهد.تنها چیزی که برای پیدا کردنش کافی ست، کمی خلوت با خودت و خواسته هایت است.
حالا اگر بپرسد:«دلت که گرفت چه میکنی»؟
موضوع را برایش نمی پیچانم؛ شعار نمی دهم؛ تنها، لبخند می زنم و می گویم:«با خودم خلوت میکنم».
ساده اش نگیر؛من، بعد این خلوت ها خوب به روحیه ام جان داده ام...

#خود_نوشته
دیدگاه ها (۱)

بس کن گلایه را... یادت نیست چقدر انتظار کشیدیم پاییز شود؟ می...

وااایآپدیت اینستاگرام مامان چان با تبریک تولد چانی هر جا که ...

بفرمایید صبحونه‌ ی مفصل من، از ساعت ۵ صبح بیدارم و تا الان ک...

رفیق❤️fatim🥺🫂بعضی آدما شبیه یه تیکه از آسمونن؛نه میشه اندازه...

سناریو تهیونگ

پارت ۱ویو تهیونگ:صبح از خواب بیدار شدم رفتم دستشویی و اومدم ...

رمان دختری که هیچکس انتخابش نمیکرد

part 30تالار بزرگ پر از اشراف بود. موسیقی آرام پخش می‌شد. ما...

پارت ۲: اولین کلمات؛ شکافِ میانِ سکوتسکوتِ میانِ آن‌ها، سنگی...

محبوبم:سلام به شما از گوشه ی تنهایی من که دیشب در یکی از نیم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط