مسیر خیابون شهدا تا حرم بهترین مسیر زندگیمه

مسیر خیابون شهدا تا حرم بهترین مسیر زندگیمه
تا برسی حرم ب این فکر میکنی چیا بگی
از کیا بگی از کجاهای زندگیت به آقا بگی ...
هر دفعه هم کلی غرزدن، کلی گلایه، کلی حرفای ناگفتمو میریزم توو کوله دلتنگیو هی با خودم مرورش میکنم ...
اما وقتی میرسیو چشمت ب گنبد طلایی میافته نه دلشو داری نه زبونشو ک گلایه کنی که بگی دیگه خسته شدم از اینهمه دویدنو نرسیدن ...
در عوض همه نگفته هات کلی آه سنگین داری ک از ریت میزنه بیرونو دلتو ‌کم کم سبک میکنه...
سوغاتی ک بعد رفتن از اینجا با خودت میبری ی خیال آسودس ...آسوده از همه نشدن ها و خستگی های این زندگی...شایدم گره هاییه ک قراره باز بشه و تو هنوز زمانشو نمیدونی...
۱۹/خرداد/۱۴۰۰