ناگهان چقدر زود دیر می شود

ناگهان چقدر زود دیر می شود
ناگهان کودک درون پیر می شود
شور جوانیم در میان نیمه راه
گم می شود
کودک پیر درون من
به شوق کودکانه اش سرک می کشد
یک دم مرا از خود دور می کند
جوان می شوم ... این من جوان
میان خاطرات بیش و کم
گم می شود
هر جه می روم
هر جه پرسه می زنم
هر چه جستجو ...
برگها را ورق می زنم
پاییز به پاییز
رنگ به رنگ
کودکی که پیر می شود ...
جوانیش میان برگ و رنگ
میان شور نهفته ای
که هیچگاه ثمر نداد ...
این من جوان
میان پاییز و برگ
باز هم گم می شود ...