ﻣﻦ لر هستم ﭘﺪﺭﻡ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻭﻣﺎﺩﺭﻡ ﻣﺎﻫﺘﺎﺏ. ﭘﺪﺭﻡ ﮐﻮﻩ ﻭﻣﺎﺩﺭﻡ ﺭﻭﺩ

ﻣﻦ لر هستم ﭘﺪﺭﻡ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻭﻣﺎﺩﺭﻡ ﻣﺎﻫﺘﺎﺏ. ﭘﺪﺭﻡ ﮐﻮﻩ ﻭﻣﺎﺩﺭﻡ ﺭﻭﺩ. ﺗﺒﺎﺭﻡ ﺍﺯﺟﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭﺯﻣﯿﻦ ﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮﺩ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﻩ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻮﺳﻪ میزند. ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﭼﻨﮕﯿﺰ ﻭ ﺗﯿﻤﻮﺭ ﻣﺠﻮﯾﯿﺪ. ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﭘﺎﻧﺘﺮﻙ ﻭ ﭘﺎﻧﻌﺮﺏ ﻣﺠﻮﯾﯿﺪ. ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ "ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ" ﺭﺍﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺭ ﺍﺯﺩﯾﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﺑﺎﺝ ﺩﺍﺩﻥ ﻭﺍﺩﺍﺷﺘﻢ. ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺑﺒﯿﻨﯽ "ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﮐﻮﺭﻭﺵ" ﺭﺍ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﯼ. ﺍﯾﻦ ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ. ﺩﻟﺖ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺁﺗﻮﺳﺎ، کاساندان و آناهیتا ﺭﺍﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ؟ ﺑﻨﮕﺮ ﺑﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻗﻮﻣﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﺒﺖ ﺁﻧﺎﻥ را ﺧﻮﺍﻫﯽ ﯾﺎﻓﺖ. ﻣﻦ لر هستم جا مانده ی ﺍﯾﺮﺍﻥ ﮐﻬﻦ... ﻭﺍﮊﻩ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﯿﺎﺏ... ﺫﺭﻩ ﺫﺭﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍفسانه ها... ﺁﺭﯼ، ﻣﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﻢ. ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺟﺪﺍ ﻧﭙﻨﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﻡ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻧﺰﺩ... من همانم که هیچ متجاوزی نتوانسته به سرزمینش گامی سنگین گذارد... هزاران سال است که هنگامه جنگ، *جنگاوران جلودار* سپاه ایرانیم و خواهیم ماند. ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺟﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ... ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯽ، ﻣﺮﺍﺑﺸﻨﺎﺱ.