چِه قدر سَختِه ...

چِه قدر سَختِه ...
که زبونت نتونِه هیچے بِگه !
ولے مَغزت هِے حرف بزَنه هے حرف بِزنه !
اونوقت مغزِ بیچارت ...
پناه میبره به انگشتاتُ ،
یِه صفحِه ے روشن :)
میگه بنویس ، بنویس
اونام مینِویسنْ ...
آخر که تموم شد ،
نمیدونے باید چیکارشون کُنے ؟
پاکْ کنے ؟
براےِ کے بفرستٓے!
برایه کےمُهمِه ؟
اونجاس کِه دیگه ...
نه مینویسے نه حرف میزنےٓ !
فقط گم میٓشے تو خودت :)