وای از دلهای شکسته ، وقتی مرهمی نباشه بر زخمهای چرک بسته

وای از دلهای شکسته ، وقتی مرهمی نباشه بر زخمهای چرک بسته اش
وای بر تو که شکستی، و بیخیال با پوزخندی مهمان لبت، رد شدی
امروز
همین ساعت
همین لحظه
که صدای ترک خوردنش را نشنیدی
یا شاید خودت را به کوچه های پر تردد علی چپ زدی
بی شک عرش خدایی بی فروغ خواهد شد
بی فروغ تر از همان دمی که شکستی