.....

.....
هوا ابری و نم نم با قدم های تو بارانی
به دنبالت تمام واژه ها درگیر حیرانی

تو مدتهاست رفتی و به پاهایت نیفتادم
هنوزم خواب میبینم همانجا،روی ایوانی

من از ترس نبود تو به بیداری چه مشکوکم
چه غوغا میشود وقتی،که هستی و نمیدانی

که میری و نمیبینی، برایت شعر می چینم
چه شد؟یک لحظه برگشتی،هنوزم شعر میخوانی؟

زمین هم خیس شد اما همانجایی و آرامی
مگر دائم نمیگفتی که از ماندن پشیمانی؟

هنوزم چای مینوشی،هنوزم خواب میبینم
خودت را که نمیدانم،نگاهت گفت میمانی...