{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ای غزل‌سرای بداهه‌ی عشق،

ای غزل‌سرای بداهه‌ی عشق،
در این انزوای معصومانه‌ی ستارگان،
وانهاده‌ام بر اوهام غریبانه‌ات،
بلوغ زودرس تمام شب‌ها را؛
که مرا تا اوج خفتگی در آغوشت،
به بوسه‌ای بر لب‌هایم طلب‌کار می‌کند!
دیدگاه ها (۱)

فصل عشق همبا "مهـر" شروع می شودهمچون بارانِ " آبـان" آبادت م...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط