ﺭﻭﯼ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭﯼ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﯼ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ .

ﺭﻭﯼ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﮐﻨﺎﺭ ﺭﺍﻫﺮﻭﯼ ﺩﺍﺩﮔﺴﺘﺮﯼ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ .
ﭘﺴﺮﯼ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﻣﻀﻄﺮﺏ ﺁﻥ ﺳﻮﯼ ﺭﺍﻫﺮﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﻣﻦ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .
ﺁﻥ ﺩﻭ، ﻧﻮ ﻋﺮﻭﺱ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ، ﺍﻣﺎ ﺍﻓﺴﻮﺱ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﺯﻓﺎﻑ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﺳﻔﯿﺪ ﮔﻼﺑﺘﻮﻥ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ
ﻗﺮﻣﺰ ﺧﻮﻥ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻓﻘﺪﺍﻥ
ﭘﺮﺩﻩ ﺑﮑﺎﺭﺕ ﺩﺭ ﺯﻭﺟﻪ ، ﺗﻘﺎﺿﺎﯼ ﻓﺴﺦ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ .
ﺑﺮﮔﻪ ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﻣﭽﺎﻟﻪ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ : ﺍﯾﻦ ﺩﻭ
ﻗﻄﺮﻩ ﺧﻮﻥ ﻧﺮﯾﺨﺘﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺒﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ
ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ؟
ﻭ ﻣﺮﺩ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻌﺼﺒﯽ ﻋﻤﯿﻖ
ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﮑﺎﺭﺕ ﻋﻼﻣﺖ ﻋﻔﺖ
ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ ﻏﯿﺮﺕ ﻭ ﺷﺮﻑ ﺩﺍﺭﯾﻢ . ﭘﯿﺶ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﺑﺮﻭ ﺩﺍﺭﯾﻢ ....
ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺮ ﻓﺮﺽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺩﻩ ﮐﺬﺍﯾﯽ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻔﺖ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮﺩ ، ﻋﻔﺖ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺁﻗﺎﯼ
ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻧﻤﻮﺩ؟
ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺤﺚ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﮑﺮﺩﻡ...!