فیک : همسر قراردادی آقای جئون
پارت ۶۴
هانا تا چند دقیقه همان‌جا کنار ماشینش ایستاده بود.
نگاهش از روی عکس برداشته نمی‌شد.
جونگکوک نوجوان...
کنار پدرش...
اگر این عکس واقعی بود...
پس چرا جونگکوک گفته بود فقط اسم پدرش را در پرونده‌ها دیده است؟
...
تمام مسیر تا خانه، فقط به همان عکس فکر کرد.
چند بار تصمیم گرفت به جونگکوک زنگ بزند.
اما هر بار منصرف شد.
با خودش گفت:
«اول باید حقیقت را از خودش بشنوم.»
...
صبح روز بعد...
جونگکوک طبق معمول زودتر از همه به شرکت رسید.
هنوز کتش را درنیاورده بود که در دفترش باز شد.
هانا بود.
چهره‌اش آرام به نظر می‌رسید، اما نگاهش پر از سؤال بود.
جونگکوک با تعجب گفت:
ـ هانا؟
ـ باید باهاتون صحبت کنم.
لحنش آن‌قدر جدی بود که جونگکوک فهمید موضوع مهمی پیش آمده است.
ـ بشین.
هانا ننشست.
پاکت سفید را روی میز گذاشت.
ـ اینو دیشب پیدا کردم.
جونگکوک پاکت را باز کرد.
همین که عکس را دید...
رنگ از صورتش پرید.
ـ این عکس...
هانا حرفش را برید.
ـ گفتین پدرم رو شخصاً نمی‌شناختین.
پس این چیه؟
جونگکوک چند ثانیه کاملاً ساکت ماند.
بعد خیلی آرام گفت:
ـ چون... این عکس حقیقت رو کامل نشون نمی‌ده.
ـ یعنی چی؟
ـ من اون موقع سیزده سالم بود.
این عکس مربوط به مراسم افتتاح یکی از پروژه‌های خیریه‌ی شرکته.
پدرم مدیر پروژه بود و ده‌ها نفر اونجا حضور داشتن.
پدر تو هم یکی از مهمان‌ها بود.
من حتی اون روز اسمش رو هم نمی‌دونستم.
هانا با دقت به چهره‌ی جونگکوک نگاه کرد.
کوچک‌ترین نشانه‌ای از دروغ ندید.
جونگکوک ادامه داد:
ـ کسی عمداً این عکس رو بریده.
اگه نسخه‌ی کاملش رو ببینی...
حداقل بیست نفر دیگه هم داخلش هستن.
هانا آهسته نفسش را بیرون داد.
انگار بار سنگینی از روی دلش برداشته شده بود.
اما هنوز یک سؤال باقی مانده بود.
ـ پس... کی این عکس رو برام فرستاده؟
جونگکوک بدون مکث گفت:
ـ همون کسی که پرونده رو دزدید.
اون داره سعی می‌کنه ما رو روبه‌روی هم قرار بده.
...
در همان لحظه...
درِ دفتر زده شد.
آقای چوی با چهره‌ای جدی وارد شد.
ـ جلسه‌ی اضطراری هیئت‌مدیره پنج دقیقه‌ی دیگه شروع می‌شه.
جونگکوک اخم کرد.
ـ موضوع؟
ـ خانواده‌ی دونگ‌سان.
گفتن این آخرین فرصته.
...
چند دقیقه بعد...
اتاق هیئت‌مدیره.
رئیس هیئت‌مدیره مستقیم گفت:
ـ تا فردا شب باید نامزد رسمی مدیرعامل معرفی بشه.
یکی از اعضا با لحنی تند اضافه کرد:
ـ وگرنه قرارداد لغو می‌شه.
عضو دیگری گفت:
ـ و در اون صورت، ما گزینه‌ی سئورا رو دوباره بررسی می‌کنیم.
جونگکوک نگاه سردی به همه انداخت.
ـ گفتم که با سئورا ازدواج نمی‌کنم.
ـ پس راه‌حل چیه؟
برای چند ثانیه سکوت برقرار شد.
جونگکوک آرام اما قاطع گفت:
ـ راه‌حلش رو تا فردا بهتون اعلام می‌کنم.
...
همان لحظه، بیرون اتاق...
هانا که برای تحویل چند پرونده آمده بود، ناخواسته آخرین جمله‌ی جونگکوک را شنید.
قلبش تندتر زد.
«تا فردا...»
یعنی زمان تصمیم گرفتن...
واقعاً نزدیک شده بود.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
هانا تا چند دقیقه همان‌جا کنار ماشینش ایستاده بود.
نگاهش از روی عکس برداشته نمی‌شد.
جونگکوک نوجوان...
کنار پدرش...
اگر این عکس واقعی بود...
پس چرا جونگکوک گفته بود فقط اسم پدرش را در پرونده‌ها دیده است؟
...
تمام مسیر تا خانه، فقط به همان عکس فکر کرد.
چند بار تصمیم گرفت به جونگکوک زنگ بزند.
اما هر بار منصرف شد.
با خودش گفت:
«اول باید حقیقت را از خودش بشنوم.»
...
صبح روز بعد...
جونگکوک طبق معمول زودتر از همه به شرکت رسید.
هنوز کتش را درنیاورده بود که در دفترش باز شد.
هانا بود.
چهره‌اش آرام به نظر می‌رسید، اما نگاهش پر از سؤال بود.
جونگکوک با تعجب گفت:
ـ هانا؟
ـ باید باهاتون صحبت کنم.
لحنش آن‌قدر جدی بود که جونگکوک فهمید موضوع مهمی پیش آمده است.
ـ بشین.
هانا ننشست.
پاکت سفید را روی میز گذاشت.
ـ اینو دیشب پیدا کردم.
جونگکوک پاکت را باز کرد.
همین که عکس را دید...
رنگ از صورتش پرید.
ـ این عکس...
هانا حرفش را برید.
ـ گفتین پدرم رو شخصاً نمی‌شناختین.
پس این چیه؟
جونگکوک چند ثانیه کاملاً ساکت ماند.
بعد خیلی آرام گفت:
ـ چون... این عکس حقیقت رو کامل نشون نمی‌ده.
ـ یعنی چی؟
ـ من اون موقع سیزده سالم بود.
این عکس مربوط به مراسم افتتاح یکی از پروژه‌های خیریه‌ی شرکته.
پدرم مدیر پروژه بود و ده‌ها نفر اونجا حضور داشتن.
پدر تو هم یکی از مهمان‌ها بود.
من حتی اون روز اسمش رو هم نمی‌دونستم.
هانا با دقت به چهره‌ی جونگکوک نگاه کرد.
کوچک‌ترین نشانه‌ای از دروغ ندید.
جونگکوک ادامه داد:
ـ کسی عمداً این عکس رو بریده.
اگه نسخه‌ی کاملش رو ببینی...
حداقل بیست نفر دیگه هم داخلش هستن.
هانا آهسته نفسش را بیرون داد.
انگار بار سنگینی از روی دلش برداشته شده بود.
اما هنوز یک سؤال باقی مانده بود.
ـ پس... کی این عکس رو برام فرستاده؟
جونگکوک بدون مکث گفت:
ـ همون کسی که پرونده رو دزدید.
اون داره سعی می‌کنه ما رو روبه‌روی هم قرار بده.
...
در همان لحظه...
درِ دفتر زده شد.
آقای چوی با چهره‌ای جدی وارد شد.
ـ جلسه‌ی اضطراری هیئت‌مدیره پنج دقیقه‌ی دیگه شروع می‌شه.
جونگکوک اخم کرد.
ـ موضوع؟
ـ خانواده‌ی دونگ‌سان.
گفتن این آخرین فرصته.
...
چند دقیقه بعد...
اتاق هیئت‌مدیره.
رئیس هیئت‌مدیره مستقیم گفت:
ـ تا فردا شب باید نامزد رسمی مدیرعامل معرفی بشه.
یکی از اعضا با لحنی تند اضافه کرد:
ـ وگرنه قرارداد لغو می‌شه.
عضو دیگری گفت:
ـ و در اون صورت، ما گزینه‌ی سئورا رو دوباره بررسی می‌کنیم.
جونگکوک نگاه سردی به همه انداخت.
ـ گفتم که با سئورا ازدواج نمی‌کنم.
ـ پس راه‌حل چیه؟
برای چند ثانیه سکوت برقرار شد.
جونگکوک آرام اما قاطع گفت:
ـ راه‌حلش رو تا فردا بهتون اعلام می‌کنم.
...
همان لحظه، بیرون اتاق...
هانا که برای تحویل چند پرونده آمده بود، ناخواسته آخرین جمله‌ی جونگکوک را شنید.
قلبش تندتر زد.
«تا فردا...»
یعنی زمان تصمیم گرفتن...
واقعاً نزدیک شده بود.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۶.۳k
- ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
