خستگی که همیشه به کوه کندن نیست

خستگی که همیشه به کوه کندن نیست...
خستگی گاهی همین حالی ست...
که بعد از
"هزار و یک بار یک حرف را به یکی زدن" داری
وقتی نمی شنود
وقتی نشنیده می گیرد...
وقتی احساست را
قلبت را
از خود گذشتگی هایت را
بودنت را ؛ مهرت را
نگاهت را ؛ اشکت را
اصلا هست و نیستت را
نادیده می گیرد!