در مجالی که برایم باقیست

در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای خواهم ساخت
که خرد را با عشق
علم را با احساس
ریاضی را با شعر
دین را با عرفان
همه را با تشویق تدریس کنند
لای انگشت کسی قلمی نگذارند
ونخوانند کسی را حیوان
و نگویند کسی را کودن
ومعلم هر روز روح را حاضر و غایب بکند
وبجز ایمانش
هیچکس هیچ چیزی را نباید حفظ بکند
مغز ها پر نشود چون انبار
قلب خالی نشود از احساس
درس هایی بدهند
که به جای مغز دل ها را تسخیر کنند
از کتاب تاریخ
جنگ را بردارند
در کلاس انشا هر کسی حرف دلش را بزند
غیر ممکن را از خاطره ها حذف کنند
زنگ نقاشی تکرار شود
رنگ را در پاییز تعلیم دهند
قطره را در باران
موج را در ساحل
زندگی را در رفتن و برگشتن از قله ی کوه
عبادت را در خدمت خلق
کار را در کندو
وطبیعت را در جنگل و دشت
مشق شب این باشد که شبی چند بار
همه تکرار کنیم
عدل٬ ازادی ٬ قانون و شادی
امتحانی بشود
تا بفهمند چقدر عاشق و آگاه وآدم شده ایم "مجتبی کاشانی"