ویسگون

*** ویسگون ***

ویسگون : از من در آوردی دمار .
چون به یغما برده ای صبر و قرار .

هر که می افتد به دامت , بی گمان .
میدهد از کف , زمامِ اختیار .

بارها , نیّت به ترک ات کرده ام .
لیک می بندی به من , راهِ فرار .

رخنه کردی در وجودم , نمنمک .
تا شدم چون برده ات , ای برده دار .

دشمنِ تاب و توانم گشته ای .
الهوار از تو , رفیقِ نابکار .

ای عظیم : این ویسگونِ حیله گر .
خوش خط و خال است, امّا همچو مار.
=============================
شاعر= عبدالعظیم عربی از ماهشهر و
سربندر.