سوال امروز.. (زر میزنم، از این عادتا ندارم سوالای خنوک زی

سوال امروز.. (زر میزنم، از این عادتا ندارم سوالای خنوک زیر پست بزارم)🌝🫂

بنظرتون این حس لعنتی کوفتی که مدام بهم میگه "درسته که خیلی دلت میخواد از کارکترا و بازی و فیلمای محبوبت نقد و تحلیل و پست بزاری و مدام بری سراغشون، ولی اگه اینکارو بکنی، زمانو هدر دادی و بعدا حسرت میخوری" رو چجوری نابود نمایم؟!🌝🤡
چون خودمم میدونم آدمی نیستم که فقط بیخودی فیلم یا بازی و کتابیو بخونه و بدون تحلیل و تحقیق و فکت و یادگیری مطالب جدید ازش رد بشم..
ماه ها یا گاهی سال ها درگیر یادداشت نکته های مهم ازش میشم..
و زندگی دو روزه..
اگه الان از این چیزا لذت نبرم، دو روز دیگه، بهم کیف نمیده..
مثلا آدمی که بیست سالش باشه بهش گرگم به هوا نمیچسبه..!🌝
داره اذیتم میکنه..
خیلی..
دوس دارم یکی دو ماه کلا قید درس و کارو بزنم و بشینم، فیکشن بنویسم، ای یو بسازم، ادیت بزنم، نقد و تحلیل بزارم، بازی و فیلم جدید ببینم، برا کراشام زار بزنم (آخخخ، یکی سیلکو و جکس، یکی هم یوروس و داداشش انقد براشون افسرده شده بودم باورم نمیشد، بخصوص جوکر و سنس)

اما این حس عذاب وجدان اذیتم میکنه، انگار فشار دنیا رومه که:
اگه از الان تلاش نکنی پنج سال دیگه یه بازی ساده هم نساختی!
مگه حواست نیست بچه هات (به کارکترای بازیام میگم بچه هام چون واقعا همچین اهمیتی برام دارن) از بچه مردم مهم ترن؟!
اونا هم منتظر تو هستن، درسته که تکمیل نشدن یا معروف نیستن اما به خالقشون احتیاج دارن و نباید ازشون قطع امید کنی، پس اونا چی میشن؟!!!
از طرفی فشار مدرسه (که به تخمم البته..) و امید مامانم هم خودش یه غوله!
دیروز دید دارم اندرتیل پلی میدم گفت مال خودته؟ گفتم نه، گفت فک کردم کار خودته.. و حس کردم ناامید شده ازم..
البته بهش گفتم که..
طرفی که اینو ساخته دو تای من که بوده هیچ، پنج سال هم زحمت کشیده اونم با کمک!!
من هنوز تو مرحله یادگیریم و نیاز دارم بهتر بشم..
اما..
اما..
حس میکنم دارم برای ارضا کردن حس کمالگراییم و خوشحالی اطرافیانم، خودمو نابود میکنم و اصلا حواسم به خودم نیس..
شاید دارم خودمو برای گرم کردن بقیه تو اتیش میندازم؟

* اگه فک میکنین تو اتاقم عین دیوونه ها با بچه‌هام حرف میزنم سخت در اشتبـــ... (دقیقا درست فک کردین!)
* اگه حس میکنین خل شدم هم سرزنشتون نمیکنم..🌝👍🏻