روزگارم همه اش تلخ نبودت شده است

روزگارم همه اش تلخ نبودت شده است


شب و روزم همه در ذکر و سجودت شده است


گفته بودم که مرو از بر من ای صنمم


زینکه این خانه دگر گرم وجودت شده است


به دلم غصه زیاد است چه گویم ز غمت


کار این سینه دگر مدح و سرودت شده است


دوست دارم همه جا عشق تو را جار زنم


وای زان روز که قفلی به گلویت شده است !


عاشقت گشتم و سوزم ز فراقت گل من


دیده مشتاق تو و دیدن رویت شده است


لمس موی تو دگر گرچه خیالی عبث است


دست دلتنگ تو و شانه به مویت شده است


خانه ام پر شده از غم ، همه ی زندگیم


حسرتم بار دگر بویش بویت شده است


انتظارت بکشم تا به ابد همنفسم


آی و بنگر که دلم زخم نبودت شده است
♥M♥