الماسی گم شده در مه 💎🌫️

الماسی گم شده در مه 💎🌫️
پارت۱۲
از زبان: نویسنده ✍️ (بازم چاتی پاتی اومد کمک نویسنده، چون نویسنده هنوز داشت از مه و روباه ایده جمع می‌کرد🗿🎀)

[همچنان داخل جنگل...🌲]

روباه:*هنوز آروم توی بغل هانائو بود.* 🦊🤍

هانائو:*با لبخند خیلی آرومی پشت گوش روباه رو نوازش کرد.* 🥹🌸

روباه:*چشم‌هاشو بست و آروم خرخر کوتاهی کرد.*

هانائو: وای... چه نازیه...🥹💖

مویچیرو:*چند لحظه به روباه نگاه کرد.* ...به نظر میاد خیلی دوستت داره.

هانائو:*با ذوق به روباه نگاه کرد.* منم دوستش دارم.🤍

{روباه خیلی آروم از بغل هانائو پایین پرید و چند قدم جلو رفت.🦊}

روباه:*برگشت و به اون دوتا نگاه کرد.*

هانائو: انگار میخواد یه جایی رو نشونمون بده...😯

مویچیرو:*آروم سرش رو تکون داد.* ...ممکنه.

{روباه با قدم‌های آروم بین درخت‌ها راه افتاد و هانائو و مویچیرو هم دنبالش رفتن.🌲چند دقیقه بعد...بین درخت‌ها یه دشت کوچیک پر از گل‌های سفید دیده می‌شد.🤍🌸}

هانائو:*چشم‌هاش برق زد.* وااااای...🥹✨

{نسیم آرومی وزید و گل‌ها همراه باد تکون خوردن.}

مویچیرو:*برای چند لحظه ساکت به منظره خیره شد.* ...قشنگه.

هانائو:*با لبخند نشست و آروم دستش رو روی گل‌ها کشید.* حس میکنم اینجا... انگار از بقیه جنگل آروم‌تره.🙂🌸

روباه:-کنار هانائو نشست و دمش رو دور خودش جمع کرد.-

مویچیرو:*آروم کنار هانائو ایستاد.* ...شاید اینجا جای موردعلاقه‌شه.

هانائو:*به روباه نگاه کرد.* ممنون که اینجا رو بهمون نشون دادی، کوچولو.🥹🤍

روباه:*خیلی آروم یه صدای کوتاه درآورد.* 🦊

{چند گلبرگ سفید دوباره با باد بلند شدن و دور هانائو و روباه چرخیدن.🌸🍃}

هانائو:*لبخند زد.*

هانائو:*تو ذهنش: ...امروز یکی از قشنگ‌ترین روزهای زندگیمه...🥹💖*

مویچیرو:*ناخودآگاه با دیدن لبخند هانائو، خودش هم لبخند خیلی کمرنگی زد.*

ادامه دارد...🗿🎀

نویسنده ✍️:خووووووو🥹💎 این بار روباه کوچولو هانائو و مویچیرو رو برد یه دشت پر از گل‌های سفیددددد🤍🌸 نظرتون؟🤓 تو کامنت بگینننن🎀 کامنت رو خالی نزاریددددددد🥲💖 و حمایت کنینننننن🗿💔