و شبانگاه؛

و شبانگاه؛
من و ماه و سکوت
نغمه‌ی مهر تو را می‌شنویم
خواب را می‌رقصیم
شعر را می‌بافیم
و تو را بالاتر
از ثریای خیال
می‌بینیم
پشت پرچین بهشت رویا
فارغ از همهمه‌ی این دنیا...

عزيزان شــــبـتـــون ب زیبـایــــی
..عــــطــــرگـل