בﻟﻢ ﮔــــــــــــﺮﻓﺘــــــــﻪ....!!!

בﻟﻢ ﮔــــــــــــﺮﻓﺘــــــــﻪ....!!!
ﺑــــــﻪ ﻗבﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺯﻫــــــﺎﯾﯽ ﮐﻪ..
ﺧﻨבﯾבﻡ....
ﻭ ﻫﻤـــﻪ ﺁבﻡ ﻫــــــﺎ ﺭﺍ ﺧﻨــــــــــــﺪﺍﻧﺪﻡ....
ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﺑـــــــــــﻮﺩ ﮐﻪ ﺻــــــــבﺍﯼ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﻢ....
ﮔـــــــــﻮﺵ ﻫﻤــــــــــــﻪ ﺭﻭ ﮐــــــــﺮ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ...
ﺍﻣــــــآ حــــآلآ..
ﺻـــــــבﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ....
ﺣﺘﯽ ﺧـــﻮבﻡ ﻫــــــﻢ ﻧـــــﻤﯽ ﺷﻨــــــﻮﻡ.. ...
בﻟﻢ ﺑﺎﺭﺍטּ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ...
ﺑـــــــــﺎﺭﺍטּ....!!!
בﻟﻢ ﺩﺭﯾﺎ ...
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ...
ﺩﺭﯾــــــــــــــــــﺎ....!!!
בﻟﻢ ... בﻝ ... ﻣﯽ ﺧـــــــــــــﻮﺍﻫﺪ ...
ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﻫﺮ בﻟـــــــــے....!!
عــــــشـــق تو شوخــــــے زیبایی بود که خـבاوند با قلب مــטּ کرد...!!
زیبا بود امّا شوخـــــے بود....!!
حالا......
تو بی تقصیری....!
خــבای تو هم بی تقصیر است...!
من تاواטּ اشتباه خوב را پس میدهم...!
تمام این تنهایی تاواטּ....!
« جدّی گرفتن آن شوخــــــــے » است...!
ک بـــــــے ریا عاشقت شــבم و....!
گرفتار عشقــــــــــے یکطرفه....!
و اما با رفتنت مــــــטּ مانــבم و....!
قلبــــــــــــــــــے شکسته و ذهنـــــــے تا ابــــــــــــــــב دیووانــــــه....!