من

مــــــــــن
از احساس بے حسے خود سرشارم!
نفس ها:سخت
ذهن:مشکوک فراموشے!
زبانے ساکت و یادے پریشان...حروف گنگ بے پایان پنهان
دهانم بسته...بغضے در گلویم...
به دیده اشک دارم به نوبت: سرد...بےدرمان و جارے

دوایے نیست...سوگ پایانے ندارد...زخم هم درمان نخواهد