من بلد نیستم حرف های قشنگ بزنمحتی بلد نیستم به اندازه کا

من بلد نیستم حرف های قشنگ بزنم،حتی بلد نیستم به اندازه کافی نشونت بدم که تا چه اندازه دوستت دارم اما همیشه میمونم،تو درو ببندی مطمئن باش من هنوز پشت اون در یه گوشه نشستم و زانوی غم بغل کردم،مطمئن باش من هیچوقت خاطره هارو یادم نمیره و مطمئن باش هیچوقت ازت متنفر نمی‌شم.
همه میگن من آدم بی احساسی ام یا شایدم منطقی،ولی فکر نمیکنم یه ادم بی احساس یا خیلی منطقی تا ابد منتظر ادم ها بمونه یا تا ابد دوستشون داشته باشه،فکر نمیکنم یه ادم بی احساس از ادم های عزیزش با وجود همه زخم هایی که رو قلبشه دفاع کنه و کنارشون باشه،پس شاید من از ادم های احساسی احساسی ترم؟.
تو فقط من رو از بیرون میبینی،من همیشه حرفام رو به بدترین حالت ممکن منتقل کردم،یه چیزی میگم و ادم ها برداشت های خیلی متفاوت تری از من میکنن،ای‌کاش کسی پیدا میشد که میتونست چیزی رو ببینه که من هرروز حسش می‌کنم،
برای همینه میگم هیچکس هیچوقت نمی‌تونه من رو بشناسه.