ﭼﻮﺏِ ﺗٓﻨﺒﻴﻪِ ﺧﺪٰا ﻧٰﺎﻣﺮئیست...

ﭼﻮﺏِ ﺗٓﻨﺒﻴﻪِ ﺧﺪٰا ﻧٰﺎﻣﺮئیست...
ﻧٓﻪ ﻛـٓسےْ ﻣﻴﻔٓﻬﻤٓﺪ... ﻧٓﻪ صِدایےْ ﺩاﺭٓﺩْ...
یک شبے یک جٰایے... ﻭٓقتے آز ﺷِﺪٓﺕِ ﺑُﻐضْ...
ﻧٓﻔٓﺴٓﺖ ﻣﻴﮕﻴﺮَﺩ... ﺧﺎﻃِﺮٓﺕ مے ﺁﻳٓﺪ...
ﻛِﻪ شبے یک ﺟﺎیے...
ﺑﺎﻋِﺚْ و ﺑٰﺎنےِ یک ﺑُﻐﺾ ﺷُﺪے...
ﻭ ﺩِلےْ ﺳﻮﺯاﻧﺪے...
آﻥ ﺯٓﻣﺎﻥْ ﻓِﻜﺮ ﻧِﻤﻴﻜـٓﺮﺩے....
ﺑُﻐﺾ ﭘٰﺎپے آﺕ ﺧﻮاﻫٓﺪ ﺷُﺪ...
و شبے یک ﺟٰﺎیے...
ﻣﻴﻨِﺸﻴﻨٓﺪ ﺳٓﺮِ ﺭاﻩِ نفست...
وٓ ﺗﻮ ﻫﻢْ ﺑِٰﺎﻻﺟﺒﺎﺭ ...
ﻫٓﺮ ﺩٓﻗﻴﻘﻪِ ﺻٓﺪﺑٰﺎﺭْ...
ﻣٓﺤﺾِ ﺁﺯاﺩےِ ﺭاﻩِ نفستْ...
ﺑُﻐﺾ ﺭا ﻣﻴﺸِﻜـٓنـے...
ﺁﺭے اﻳﻦ چوبْ، ﭼﻮﺏِ ﺧُﺪٰاست...