تب تند بوسه های باران

تب تند بوسه های باران
بر لبهای پنجره می پیچد
روی واژه های خاکستری خیابان
درختان سرفه میکنند....
وبا گلوی زخمی شده از بادهای تند
تن میسپارند
به فصلی برگ ریزان
زمین سرد شده ودر انتظار نجوای باران با زندگی خواهد خوابید
ومن آفریده ای در این شهر خط خطی که افسانه عشاق را زیر موسیقی آرام باران مشق می کنم
وبر ثانیه های غریب بی تووومیان کوچه های بی بازگشت
دنبال دستهایت میگردم
ودر پاییزی غریب
میان هاله ای از جنون وتباهی دلم به آشوب کشیده میشود
با چکامه های بی تابی
نبض شریان وجودم آمیخته میشود بر تن رنجورم
چادر زندگی را برسر میکشم
وعشق را با گلوی زخمی ام سرفه میکنم.........
شبتون غرق آرامش....