دوست داشتم

دوست داشتم
موهایت را ببافم
و به جای گل سر
شعر ببندم به موهایت

تا به نسیم که سپردی‌شان
دلم عالم آب شود
اما موهای تو بلند
و شعر من کوتاه بود

چاره‌ای نبود جز
سرودن بلندترین غزل دنیا
یک دوستت دارمِ ساده..

حامد_نیازی
دیدگاه ها (۱)

گر محبت ثمرش سوختن و ساختن استیا به میدان محبت سر خود باختن ...

دوریلطیف ترین غم دنیاستوقتی دورمی مانیازآنکه دوستش داریدلچون...

خسته اممیفهمی؟کوچه ها غمگینندلکنت پنجره ام،صورت ماه تو میخوا...

من سرم را شیره میمالم که یادت نیستمپشت حجمی بیخیالی ، دوستت ...

پارت ۱۱ بسه ولم کن * جیغ و گریه* (نامجون نگران شد و ولش کرد)...

این آخرین بار است که آبادی تمام شهر ها را درون چشم هایت میبی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط