مو نِمُگم پیتزا و نسکافه بَده بُخدا

مو نِمُگم پیتزا و نسکافه بَده بُخدا
مو مُگم اینا کلاس نیست…
مو مُگم خودت باش دختر جان

اگه دلت سیراب شیردون مِخه
با شوهرت برو فلکه دروازه قوچان
یا اگه هوس دوسیخ جیگر کردی
برو فلکه صاحب الزمان
بشقاب داغ و ذرت مکزیکی و
چیزبرگراگه دوست ندری بزورنخور

مو که مِدنُم همه ای حرفا کشکه
مو که مِدنُم تا چند سال دیگه هیشکی
به گنجشک نِمِگه چُغُک …
به مارمولک نِمگه کِلپاسه…

مو که مِدنم دیگه هیشکی نمگه
جُل جُل نکن… مِس مِس نکن….
سُرسُر نکن…. کُخ نریز….

مو که مِدنم لهجه مَشَدی بر باد مِره
ولی مُوره اگه بوکوشَنَم به
( سَرکن ) نِمُگم تراش ….

حالا زنم مِخه بره خانه باباش بر
( جان مادرت نرو….!! )

مو مَشهدیم آقاجان ….
مشهدی…. مشهدی….