نمی دانم در این روزگار سخت به چه دلخوش باشم، به لبخند های

نمی دانم در این روزگار سخت به چه دلخوش باشم، به لبخند هایی که روزی با دیدن من بر روی لبانت نقش می بست یا به دست های پر مهرت که بر سرم می کشیدی.
من دلتنگم،دلتنگ نبودنت و فراموش شدنم. دلتنگ نگاه پر از عاظفه و حرفهای زیبایت. دلتنگم و روزی از این دلتنگی به سوی خدا رهسپار می شوم.