وقتی ازغصه لبریز میشوی

وقتی ازغصه لبریز میشوی
چکه چکه اشکت سرازیر میشود
چگونه ذره ذره آب میشوی ؟!
وپروانه بی خیال !
رقصان به گِردتو
باورنمیکند!!
که درانتهای اشک
تنهاسایه ا ی میماندازتوفقط بجا
وخیسی سیلاب ، نقش برروی خاک
اماهنوزآن ریشه ی سیاه
درپِلک کبودشب
خاموش ، چسبیده بر های های تودرزمین
چه سود ، که پروانه را دگر
گردشِ عشق اش ، قرارنیست !!
بایددوباره رفت 
به دنبال دلدار دیگری
که جانش فدای پروانه میکند
این است رسم عاشقی ؟!
شادی برای او ، سوختن برای تو!
وت� ...