آخر نفهمیدم تو نحسی لفظ من نحسه

آخر نفهمیدم تو نحسی لفظ من نحسه

هرجایی از تو اسم بُردم خون به راه افتاد

هرجا نشستم قهوه خوردم فالمو دیدن

توو طالعم جغد شب و مار سیاه افتاد

مارو گرفتی یا خیالِ تا ابد عشقی

چش توو چش من بودی و رویات با اون رفت

گاهی برای حرف مَردم هم شده مرد باش

بس کن توو چشم ناکس و کس آبرومون رفت

حتماً تو میدونستی از این قصه چی مونده

اون اشک داغِ گوشه‌ی چشم نجیبت کو

دیدی که توو خون خودم دارم ولو میشم

پس کو مسلمون نذر صد امن یجیبت کو

تنها و سرگردون و تیپا خورده و زخمی

یه شب سجل مارو باطل کردی رفتی

کشتن به چی میگن دیگه کشتن به چی میگن

توو بدترین اوضاع منو ول کردی و رفتی

این خونه نه این شهر نه دنیای زندونه

من هم شنیدم آخرین راه فرار عشقه

اما نمیخوام عشقو با این حال میدونم

راه تحمل کردن این روزگار عشقه

من به کسی که حالمو میپرسه بدبینم

من به تموم چشمهای شهر مشکوکم

باور کنین این روزها ده شخصیت دارم

هرجا یه سازی میزنم ناجور و ناکوکم

اصلاً نفهمیدم توو راهی که جلو میرم

دارم خودم از من یه لقمه درد میسازم

تاسم نَشِست و بازیو یه دفعه وا دادم

یک لحظه فهمیدم دوتاس دیگه میبازم

این مُهره‌ی آخر بزن بازنده معلومه

این مُهره‌ی آخر چه حرفا توو دلم مونده...