بیزارم از هر آن چه که دارم، از این جهان خسته کننده

بیزارم از هر آن چه که دارم، از این جهان خسته کننده
دنیای بی‌هیاهوی اطراف، اطرافیان خسته کننده
 
هستی هر آن چه رو کند این است: خورشید و کوه و خشکی و دریا
یک قطعه خاک پست غم‌انگیز، یک آسمان خسته کننده
 
حتی تو ای الهه‌ی زیبا! از چهره‌ات چه مانده؟ دریغا!
یک جفت گوی تیره‌ی بی‌روح، جفتی کمان خسته کننده
 
عشق تو خشک مثل ریاضی، فهم تو سخت مثل معما
چون و چرای ذهن عجیبت، یک امتحان خسته کننده
 
عمرم نه مثل قصه‌ی عشاق، نه داستان جنگ دلیران
کی می‌رسم به صفحه‌ی آخر، از این رمان خسته کننده؟
 
با دوربین چشم حقیرم، عکس از کدام صحنه بگیرم؟
طرح زمین رنگ پریده، رنگ زمان خسته کننده
 
مضحک‌تر آنکه خسته شدن را، ما مردمان به نقد نشستیم
مایی که بار خاطر خلقیم- ما شاعران خسته کننده!
دیدگاه ها (۱)

چند پارتی بازی ممنوع

پارت: 29 (بخش1) **زاویه دید: هیزل**می‌گن وقتی بدنت به نهایتِ...

پارت ۴: تقابلِ دو دنیا(پارت اخر)روزهای بعد، مثل یک ریتم تکرا...

تک‌پارتی‌ ‌جیهوپ«وقتی‌دعواتون‌میشه‌و...»صدای موسیقی ملایم سا...

007-پنهان در مه - پارت ۱۰۶

پارت دوم: «طوفان در شیشه‌ها»صدای رگبار باران شدیدتر شده بود ...

## «ماه، بوی باران می‌دهد»### پارت دهم: محاکمۀ دو قبیلهمهِ غ...

فصل چهارم: شکستی که جرقه‌ای شدهفته‌ها از آن شامِ تلخ گذشته ب...

part:9{این رمان درخواستی است و به گفته خود فالور نوع نوشتار ...

#سرنوشت‌ـ‌اشتباهپارت ۱ ﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋﹋«گفتم، لعنتی در بزن!»صد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط