مَوا دِل به دیریا بِزَنُم

مَوا دِل به دیریا بِزَنُم
اما پای رَفتِن اُمنین
مَوا گَپِ دِل بِزَنُم
اما نای گُفتِن اُمنین
نادُنُم اَمرو چِمِن
یا که دِلُم , از که پُرِن
اَدونُم دِلُم ایگِفتِن
از آدَمُنِ ای زمونه
دل گرفتار تو بودِن
اَگِفتِن ازَم بهونه
بُنُسُم سر به بیابون؟
تا دلت بِی مِه بِشِت تنگ؟