عطــر تن یــــــــــــاس

عطــر تن یــــــــــــاس
بانویی ازشهـــربــاد

بانویی که باهر بار وزیدن وزش باد عطر محبتش می پیچد،آری او بانویی سخاوتمند
ازجنس دوست داشتن هاست،دوستش دارند کسانی که،وفتی بوی عطرش را،از طریق بـــاد می بویند،به او غبطه می خورند،که او چه دارد ما نداریـــم،کـــه باد با عظمتش
با او همراهی می کند،تا بتواند از خوبیهایش بگوید،تو خوبی ولی خوب بودنت را بر
هر بـــادی ارائه نکن،چون زیادند بادهایی که از محبتت سواستفاده کنند وعطرمحبت
انگیزت را مرحمی کند برای بولهوسانی که در کمینت به طعمت دام نهادند،تا تو را
بدست آورند، نکـــن بـــانــــوی مهربانیها، با هر بــــــادی همراهی نکن، خود را در
بـــادگیــــــرهای خانه عشق محبتت مخفی کن ، تا هـــر بادی اجازه دخول به معبد
بادگیرهایت رانداشته باشد ، زیبا باش ، مهربان باش ، ولی بدان هر مشامی طاقت
مهربانیت را ندارند چون زیادند مشامهای کور دلی که دلشان به سیاهیست و بابوئیدن
عطرت تورا به تباهی می کشند،بـــانویی که تباه شود دیگر هیچ چشمی او را نخواهد
ببیند،چون چشمان انسان ها بر روی زیبایی هاست، پس نکن ، بـــانو نکن ، خود را
به هر باد کج مسیری نسپار،توزیبایی،مهربانی،خود را بیهوده به هدر مده...!