وچه زیبا گفت پروفسور اسماعیل ملک زاده：

وچه زیبا گفت پروفسور اسماعیل ملک زاده：

پولداری؛
منش است و ربطی به میزان دارایی ندارد...

گدایی؛
صفت است ربطی به بی پولی ندارد...

دانایی؛
فهم و شعور است و ربطی به مدرک تحصیلی ندارد...

نادانی؛
یاوه گویی است و ربطی به زیاده گویی ندارد...

دشمن؛
نمایشی از کمبودها و ضعف های خویش است و ربطی به بدسرشتی و بدخواهی طرف مقابل ندارد...

یار؛
همدلی است و ربطی به همراهی و پر کردن کمبود ندارد...


وقتی گرسنه ای،یه لقمه نون خوشبختیه ..وقتی تشنه ای،یه قطره آب خوشبختیه ..وقتی خوابت میاد،یه چرت کوچیک خوشبختیه ...

خوشبختی یه مشتی از لحظاته ... یه مشت از نقطه های ریز،که وقتی کنار هم قرار می گیرن،یه خط رو میسازن به اسم زندگی ...


قدر خوشبختی هامون رو بدونیم... ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ منوط به،
ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻧﮑﻦ!
و ﺑﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ،
ﺑﺪﺑﻮﺩﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻧﮑﻦ!

ﻣﺎ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ، ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﻢ!

ﻣﺸﮏ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ:
ﺗﻮ ﺭﺍ ﯾﮏ ﻋﯿﺐ ﻫﺴﺖ،
ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ
ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﻫﯽ.
ﮔﻔﺖ:

ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻨﮕﺮﻡ ﺑﺎ ﮐﯽ ﺍﻡ،
ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻨﮕﺮﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﯽ ﺍﻡ!

ﻭ ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ;
ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ...