ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺸﻘﺖ ﺭﻭ ﺍﺯﺕ ﺩﺯﺩﯾﺪ


ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﺵ ﯾﻪ ﺯﺧﻢ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻗﻠﺒﺖ ﻫﺪﯾﻪ ﺩﺍﺩ ﺯﻝ ﺑﺰﻧﯽ ﻭ



ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﮐﯿﻨﻪ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ ﺷﯽ‌ ، ﺣﺲ ﮐﻨﯽ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﯼ



ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﺩﻟﺖ ﺑﺨﻮﺍﺩ ﺳﺮﺕ ﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺪﯼ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺑﺎﺭ ﺯﯾﺮ ﺁﻭﺍﺭ ﻏﺮﻭﺭﺵ
ﻫﻤﻪ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ….



ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯽ



ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﯾﺪﯾﺶ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯼ ﺟﺰ ﺳﻼ‌ﻡ ﻧﺘﻮﻧﯽ ﺑﮕﯽ….



ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﻭﻗﺘﯽ



ﭘﺸﺘﺖ ﺑﻬﺸﻪ ﺩﻭﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺷﮏ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﺗﻮ ﺧﯿﺲ ﮐﻨﻪ ﺍﻣﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺨﻨﺪﯼ



ﺗﺎ ﻧﻔﻬﻤﻪ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﯼ …….



ﭼﻪ ﻗﺪﺭ ﺳﺨﺘﻪ ﮔﻞ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﺗﻮ ﺗﻮ ﺑﺎﻍ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺒﯿﻨﯽ



ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺸﮑﻨﯽ ﻭ ﺍﻭﻥ ﻭﻗﺖ ﺁﺭﻭﻡ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ 



ﺑﮕﯽ : ﮔﻞ ﻣﻦ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻧﻮ ﻣﺒﺎﺭﮎ