ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ،

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ،
ﺍﯼ ﺻﻤﯿﻤﯽ ، ﺍﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ، ﺳﻨﮓ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﯿﺸﻪ ی ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ
ﮐﻪ ﻧﺸﮑﺴﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ
ﻏﻮﻏﺎﯼ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﯼ ﺑﻮﺩ ، ﭼﻮﻥ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺁﺷﻔﺘﻪ
ﻭﻗﺘﯽ ﭘﺸﺖِ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻐﻀﻢ ﺷﮑﺴﺖ

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺍﯼ ﺳﺮﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺮﻑ ﺩﺳﺘﺎﻥِ ﺗﻮ ،
ﺍﯼ ﻣﺴﺎﻓﺮ ، ﺍﯼ ﺑﺮﮒ ﭘﺎﯾﯿﺰ
ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻮﺩ
ﻣﺜﻞِ ﺻﺪﺍﯼ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﺩﯾﺸﺐ ﭘﺸﺖِ ﭘﻠﮑﺎﻧﻢ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ
هیچ گاه ﺍﺯ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯼ ،
ﺍﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ، ﺍﯼ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﺍﯼ ﺗﻠﺦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﺍﻥ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﭙﺶِ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺍﯼ ﭘﺎﯾﺎﻥِ ﺑﯽ آﻏﺎﺯ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺧﯿﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﻣﺜﻞ ﻏﺒﺎﺭ
ﮐﺎﺵ ﺁﻏﺎﺯِ ﺷﮑﺴﺘﻦ ، ﭘﺎﯾﺎﻥِ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺑﻮﺩ
ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺳﮑﻮﺕ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺷﮑﺴﺘﻦ

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﮔﺎﻣﻬﺎﯾﺖ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻨﮓ ﻓﺮﺵِ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻋﺎﺑﺮﺍﻧﺶ
ﺍﯼ ﺁﺭﺍﻡ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻭﺍﯼ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎﯼ ﯾﺦ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ
ﺿﺮﺑﺎﻥِ ﺍﺣﺴﺎﺱِ ﺗﻮ
ﺍﯼ دلتنگ ﺗﺮ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻥِ ﻏﻤﮕﯿﻨﻢ،
ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯼ ﺩﻝ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺗﻤﻨﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻥ،
ﺍﯼ ﺻﺒﻮﺭ، ﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﻏﺮﻭﺭ

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩِ ﺗﺼﻮﯾﺮِ ﺭﻫﮕﺬﺭِ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺗﻬﯽ ﺷﺪﻩ
ﺍﯼ ﺳﻨﮓ ﺩﻝ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﯾﻮِ ﻗﺼﻪ ﻫﺎ
ﺍﯼ ﺩﻟﺒﺮ

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﯼ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺗﺮﺩﯾﺪِ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﯾﺎ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﺒﺖ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺍیست
ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻮﻩ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ

ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ
ﻭﻟﯽ ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩ
ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺎﯾﻢ
ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺩﻡ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻪ ﻫﺎﯾﻢ
ﺍﯼ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺭﻓﯿﻖِ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﯾﻢ

#مسلم_مک_وندی
مسلم مک وندی
Moslem Makvandi


#خداحافظ
#رفیق_قصه#دیو_و_دلبر#سنگدل#غریبه#رویا#رهگذر#دلتنگ#خیال#غبار#خاطره#برف#پاییز#دستان_تو