رفت و گفت خدانگهدارت...

رفت و گفت خدانگهدارت...
گفتم برو. ولی اگه سر راهت خدارو دیدی بگو
((دل شکسته)) نگهدار نمیخواهد
به راستی آدمها چه آسان مسئولیت خود را به خدا میسپارند...
خسرو شکیبایی چه زیبا گفت...
تازنده ای دربرابر کسی که به خودت علاقمندش کردی مسئولی...
مسئولی دربرابر اشکهایش...
دربرابر غمهایش...
و در برابر تنهایی اش...
و اگرروزی فراموش کردی...
روزگار به یادت خواهد آورد