بگذار آفتاب من
پیراهنام باشد و آسمان من
آن کهنه کرباس بیرنگ
بگذاربرزمین خود بایستم
برخاکی از براده الماس و رعشه درد
بگذار سرزمینام را
زیرپای خود احساس کنم
بگذار آفتاب من
پیراهنام باشد و آسمان من
آن کهنه کرباس بیرنگ
بگذاربرزمین خود بایستم
برخاکی از براده الماس و رعشه درد
بگذار سرزمینام را
زیرپای خود احساس کنم
- ۲.۹k
- ۰۲ اردیبهشت ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط