[چقدر عالی و دلنشین است این بیان از فردوسی پاکزاد]:
[چقدر عالی و دلنشین است این بیان از فردوسی پاکزاد]:
الا ای برآورده چرخ بلند،
چه داری به پیری مرا مستمند؟!
چو بودم جوان در برم داشتی،
به پیری مرا خوار بگذاشتی؟!
مرا کاش هرگز نپروردیا،
چو پرورده بودی، نیازُردیا،
نه اُمید دنیا، نه عُقبا به دست،
زهر دو رسیده به جانم شکست !!
الا ای برآورده چرخ بلند،
چه داری به پیری مرا مستمند؟!
چو بودم جوان در برم داشتی،
به پیری مرا خوار بگذاشتی؟!
مرا کاش هرگز نپروردیا،
چو پرورده بودی، نیازُردیا،
نه اُمید دنیا، نه عُقبا به دست،
زهر دو رسیده به جانم شکست !!
- ۶۵۵
- ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط