بسم رب الشهداء...

بسم رب الشهداء...




دلنوشته بنده حقیر


از وقتی هجوم داعش و اهالی تکفیری را در تلویزیون مشاهده میکنم خیلی بی قرارم و عطش زیادی وجودم را فرا گرفته برای انتقام از این قوم ظالم، چرا که اعتقاددارم این قوم از نسل همان ظالمانی هستند که به مادر سادات حضرت زهرا سیلی زدند علی را خانه نشین کردند، امام حسین را مظلومانه به شهادت رساندند و زینب کبری را آواره شهر و دیار غربت کردند و حرمتش را رعایت نکردند.زمان جنگ میگفتند (میروم تا انتقام سیلی مادر بگیرم)، الان من هم میروم تا انتقام بگیرم.از خدای خود سپاسگذارم که با اینهمه بار گناه من را هم جزء سربازان ولایت قرار داد و یک فرصت برای جبران گناهان کوچک و بزرگم، برای من فراهم ساخت.


میگویند دو چیز است که آدمی تا آنها را دارد قدر نمیداند، یکی امنیت و دیگری سلامتی.الان شرایط جوری است که باید برویم تا این دو چیز را برای مردم کشورم به ارمغان آورم.هدف تکفیر کشور ماست و الان جبهه ی ما کاملا مشخص است پس کسی به من خرده نگیرد که کجا میروی و برای چه رفتی.ما نسل جوان ادامه دهنده راه حسین هستیم وخون حسین واهل بیت دررگهای ما جریان دارد پس میرویم، میرویم تا دشمن نتواند نگاه چپ به ناموس ما، به کشور ما بکند

از مردم عزیز کشور میخواهم هیچوقت از مسیر ولایت دور نشوند و نماز خواندن کمک میکند تا به اصول پایبند باشیم. البته نمازی که از ته دل باشد نه بخاطراین که فقط تکلیف خود را انجام دهیم. نماز از گمراهی نجات میدهد، پس به نماز اهمیت زیادی بدهید همینطور قرآن که راه را به ما نشان میدهد.