نه اینکه خوب نباشه ها، خوبه که خاطرات رو تو گوشی تلفن همر

نه اینکه خوب نباشه ها، خوبه که خاطرات رو تو گوشی تلفن همراهت یا تو هارد کامپیوترت ثبت کنی. عکس هات رو می تونی با کیفیت بهتری ببینی، هر قسمتی رو که دوست نداری می تونی حذف کنی، رنگی که خوشت میاد به لباست بدی، به جزئیات می تونی بهتر دقیق بشی و حتی شاید گاهی وقتها دلت بخواد بینیت رو کوچیک و سربالا کنی . خوبه، ولی حیف که هیچ تصویر دیجیتالی نمی تونه تو رو ببره تو اون لحظه ای که عکس توش ثبت شده . کهنه پرست نیستم، اهل خاطره بازی... کمابیش. ولی راستش وقتی فکر می کنم چند ساله سراغ آلبوم های دوست داشتنیم نرفتم، از خودم خجالت می کشم. تازه خجالتم وقتی بیشتر میشه که به روزی فکر می کنم، که تمام این عکس ها رو اسکن کردم که موندگار بشن. ولی این موندگاری به قیمت فراموش کردن آلبوم هایی تموم شده که سالها پیش من عکسهام رو با ذوق توش چسبونده بودم و حالا نمی دونم گوشه کدوم گنجه یا انباری دارن خاک می خورن . آلبوم های من ، عکس های مقوایی زرد شده ، لحظه های ثبت شده توی قاب کوچیک، چه کار کنم که منو ببخشید .

توضیع تصویر; بچگیای خودم;-)

kurdman
kurdestan
iran