{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ناز کن، ناز، که نازت به جهان می‌ارزد،

ناز کن، ناز، که نازت به جهان می‌ارزد،
بوسه‌ای از لب لعلت بروان می‌ارزد،

بگشا غنچهٔ لب را بنما بر همه کس،
یک شکر خنده که با روح روان می‌ارزد!

«شاطرعباس صبوحی»
دیدگاه ها (۳)

آن یار نکوی من، بگرفت گلوی من، گفتا که چه می‌خواهی؟ گفتم که ...

مردها منطقی حرف می‌زنندولی احساسی تصمیم می‌گیرنداما زن هااحس...

گاهی مرگ شوخی می کندنقاب می زند ، می شود دلتنگی...

اگر غم را چو آتش دود بودی، جهان تاریک ماندی جاودانه، درین گ...

#سناریو

#سایه_های_نقره_ای ✨پارت دهم: بوسه در میانِ ستاره‌های سردنور ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط