ﻧﮕﺎﺵ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺁﺳﻤﻮﻥ          

ﻧﮕﺎﺵ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺁﺳﻤﻮﻥ          
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﺭﻭ ﻣﯿﺸﻤﺮﺩ
 ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯿﺸﺪ      
ﺯﺧﻤﻬﺎﯼ ﭘﺎﺭﻭ ﻣﯿﺸﻤﺮﺩ

ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﺗﺎ ﻭ ﻫﻔﺖ ﺗﺎ ﺯﺧﻢ         
ﺩﺳﺘﯽ ﺭﻭ ﭘﺎﻫﺎﺵ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪ
ﺯﺧﻤﻬﺎﯼ ﭘﺎ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﯿﺸﺪ           
ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯼ ﺩﺳﺘﺎﺷﻮ ﻣﯿﺪﯾﺪ

ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﻣﯿﮕﻔﺖ            
ﺷﻤﻊ ﺷﺒﺴﺘﻮﻥ ﻣﻨﯽ
ﯾﺎﺩ ﻋﻤﻮ ﺑﺨﯿﺮ ﮐﻪ ﺗﻮ                
  ﻣﺜﻞ ﻋﻤﻮﺟﻮﻥ ﻣﻨﯽ
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﺳﻤﻮﻥ          
ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎﺑﺎﯼ ﻣﻦ ﮐﺠﺎﺳﺖ

ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮﺵ             
ﺳﺎﮐﻦ ﺗﻮ ﺧﺮﺍﺑﻪ ﻫﺎﺳﺖ
ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﺷﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎﺵ ﻣﯿﺰﺩﯼ       ﺟﻮﻥ ﺑﻪ ﻟﺒﺶ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﻧﯿﻮﻣﺪﯼ
ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﺒﺨﺶ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ                 
  ﻟﮑــ   ﻟﮑـــﻨﺖ ﺯﺑﺎﻥ ﮔﺮﻓﺘﻢ

ﺍ ﺍﺧﺮ ﺷــــــ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺩﺳﺘﯽ   
   ﺩﻧـــ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺷﯿﺮﯼ ﺍﻡ ﺭﺍ


گر دخترکی پیش پدر ناز کند؛

گره کرب و بلای همه را باز کند...


#"اللهم الرزقنا زیارت کربلا بحق رقیه بنت الحسین"