اِی دل دِگَه غُصَّه بَسِن

اِی دل دِگَه غُصَّه بَسِن
تا زندَه ای دِل بی کَسِن
هَر کَه گِرفتار خوشِن
یارُن وا دادِت نارَسِن
.
حالا دِگه مِثل قدیم
دِل وا دِلُن راهی شُنی
تَهنا تو اِی کِه عاشِقِی
مَعنای نِفْرَت نادُنی
.
وَختی کِه شُمْزَه سالِتَه
آمیس و دنیا مالتَه
بَسْ که شواستَه خاطِرت
خوب و بدِ اَحوالِتَه
.
حالا تو مُندِی وا غمِت
وا غُصَّه اُن و ماتمِت
بی اِنتِظار دیدِنِش
وا باد اَرفتِن عالَمِت
.
عُمْر گذشتَه پَس نِتا
چاره ی دَردِت غُصَّه نین
دِلِت سیا ، مُودِت سَفید
دِلتَنگ اَزی بشْتِر مَنین
.
وا سرنِوشتِت لِج مَکُ
هَر چه شَوا بَشِت اَبوت
بشْتِر گَنوغی دَر مَیا
رااامی...