گـــــروه شیعـــــہ آنلایـــــڹ
گـــــروه شیعـــــہ آنلایـــــڹ
لطفا به اشتراک بگذارید
تفسیر قرآن توسط استاد قرائتی
سوره حمد آیه ۴
مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ
ترجمه
(خدایی که) مالک روز جزاست.
نکته ها
مالکیّت خداوند، حقیقی است و شامل احاطه و سلطنت است، ولی مالکیّتهای اعتباری، از سلطهی مالک خارج میشود و تحت سلطهی واقعی او نیست. «مالک یوم الدین»
با آنکه خداوند مالک حقیقی همه چیز در همه وقت است، ولی مالکیّت او در روز قیامت و معاد جلوهی دیگری دارد؛
* در آن روز تمام واسطهها واسباب نسبت به کفار قطع میشوند. «تقطّعت بهم الاسباب»(31)
* نسبتها و خویشاوندیها نسبت به کفار از بین میرود. «فلا انساب بینهم»(32)
* برای کفار مال و ثروت و فرزندان، سودی ندارند. «لاینفع مال و لابنون»(33)
* بستگان و نزدیکان نیز فایدهای نمیرسانند. «لن تنفعکم ارحامکم»(34)
* نه زبان کفار، اجازه عذر تراشی دارد و نه فکر آنها، فرصت تدبیر. تنها راه چاره لطف خداوند است که صاحب اختیار آن روز است.
لفظ «دین» در معانی گوناگون به کار رفته است:
الف: مجموعهی قوانین آسمانی. «إنّ الدّین عنداللَّه الاسلام»(35)
ب: عمل و اطاعت. «للّه الدّین الخالص»(36)
ج: حساب و جزا. «مالک یوم الدّین»
«یوم الدّین» در قرآن به معنای روز قیامت است که روز کیفر و پاداش میباشد. «یسئلون ایّان یوم الدّین»(37) میپرسند روز قیامت چه وقت است؟
قرآن در مقام معرّفی این روز، میفرماید: «ثم ما ادراک ما یوم الدّین . یوم لا تملک نفس شیئاً و الامر یومئذ للّه»(38) (ای پیامبر!) نمیدانی روز دین چه روزی است؟ روزی که هیچ کس برای کسی کارآیی ندارد وآن روز تنها حکم و فرمان با خداست.
«مالک یوم الدّین» نوعی انذار و هشدار است، ولی با قرار گرفتن در کنار آیهی «الرّحمن الرّحیم» معلوم میشود که بشارت و انذار باید در کنار هم باشند. نظیر آیه شریفه دیگر که میفرماید: «نبّیء عبادی انّی أنا الغفور الرّحیم . و أنّ عذابی هو العذاب الالیم»(39) به بندگانم خبر ده که من بسیار مهربان و آمرزندهام، ولی عذاب و مجازات من نیز دردناک است. همچنین در آیه دیگر خود را چنین معرّفی میکند: «قابل التَّوب شدید العقاب»(40) خداوند پذیرندهی توبه مردمان وعقوبت کنندهی شدید گناهکاران است.
در اوّلین سورهی قرآن، مالکیتَ خداوند عنوان شده است، «مالکِ یوم الدّین» و در آخرین سوره، مَلِکیت او. «ملک النّاس»
31) بقره، 166.
32) مؤمنون، 101.
33) شعراء، 88.
34) ممتحنه، 3.
35) آلعمران، 19.
36) زمر، 3.
37) ذاریات، 12.
38) انفطار، 18 - 19.
39) حجر، 49 - 50.
40) غافر، 3.
پیام ها
1- خداوند متعال، از جهات مختلف قابل عبادت است و ما باید حمد و سپاس او را به جا آوریم. به خاطر کمال ذات و صفات او که «اللّه» است، به خاطر احسان و تربیت او که «ربّ العالمین» است و به خاطر امید و انتظار رحم و لطف او که «الرّحمن الرّحیم» است و به خاطر قدرت و هیبت او که «مالک یوم الدّین» است.
2- قیامت، پرتوی از ربوبیّت اوست. «ربّ العالمین... مالک یوم الدین»
3- قیامت، جلوهای از رحمت خداوند است. «الرّحمن الرّحیم مالک یوم الدین»
لطفا از ما حمایت کنید و پیج رو به دوستان دیگر معرفی کنید.
http://line.me/ti/p/%40cvm9833x
لطفا به اشتراک بگذارید
تفسیر قرآن توسط استاد قرائتی
سوره حمد آیه ۴
مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ
ترجمه
(خدایی که) مالک روز جزاست.
نکته ها
مالکیّت خداوند، حقیقی است و شامل احاطه و سلطنت است، ولی مالکیّتهای اعتباری، از سلطهی مالک خارج میشود و تحت سلطهی واقعی او نیست. «مالک یوم الدین»
با آنکه خداوند مالک حقیقی همه چیز در همه وقت است، ولی مالکیّت او در روز قیامت و معاد جلوهی دیگری دارد؛
* در آن روز تمام واسطهها واسباب نسبت به کفار قطع میشوند. «تقطّعت بهم الاسباب»(31)
* نسبتها و خویشاوندیها نسبت به کفار از بین میرود. «فلا انساب بینهم»(32)
* برای کفار مال و ثروت و فرزندان، سودی ندارند. «لاینفع مال و لابنون»(33)
* بستگان و نزدیکان نیز فایدهای نمیرسانند. «لن تنفعکم ارحامکم»(34)
* نه زبان کفار، اجازه عذر تراشی دارد و نه فکر آنها، فرصت تدبیر. تنها راه چاره لطف خداوند است که صاحب اختیار آن روز است.
لفظ «دین» در معانی گوناگون به کار رفته است:
الف: مجموعهی قوانین آسمانی. «إنّ الدّین عنداللَّه الاسلام»(35)
ب: عمل و اطاعت. «للّه الدّین الخالص»(36)
ج: حساب و جزا. «مالک یوم الدّین»
«یوم الدّین» در قرآن به معنای روز قیامت است که روز کیفر و پاداش میباشد. «یسئلون ایّان یوم الدّین»(37) میپرسند روز قیامت چه وقت است؟
قرآن در مقام معرّفی این روز، میفرماید: «ثم ما ادراک ما یوم الدّین . یوم لا تملک نفس شیئاً و الامر یومئذ للّه»(38) (ای پیامبر!) نمیدانی روز دین چه روزی است؟ روزی که هیچ کس برای کسی کارآیی ندارد وآن روز تنها حکم و فرمان با خداست.
«مالک یوم الدّین» نوعی انذار و هشدار است، ولی با قرار گرفتن در کنار آیهی «الرّحمن الرّحیم» معلوم میشود که بشارت و انذار باید در کنار هم باشند. نظیر آیه شریفه دیگر که میفرماید: «نبّیء عبادی انّی أنا الغفور الرّحیم . و أنّ عذابی هو العذاب الالیم»(39) به بندگانم خبر ده که من بسیار مهربان و آمرزندهام، ولی عذاب و مجازات من نیز دردناک است. همچنین در آیه دیگر خود را چنین معرّفی میکند: «قابل التَّوب شدید العقاب»(40) خداوند پذیرندهی توبه مردمان وعقوبت کنندهی شدید گناهکاران است.
در اوّلین سورهی قرآن، مالکیتَ خداوند عنوان شده است، «مالکِ یوم الدّین» و در آخرین سوره، مَلِکیت او. «ملک النّاس»
31) بقره، 166.
32) مؤمنون، 101.
33) شعراء، 88.
34) ممتحنه، 3.
35) آلعمران، 19.
36) زمر، 3.
37) ذاریات، 12.
38) انفطار، 18 - 19.
39) حجر، 49 - 50.
40) غافر، 3.
پیام ها
1- خداوند متعال، از جهات مختلف قابل عبادت است و ما باید حمد و سپاس او را به جا آوریم. به خاطر کمال ذات و صفات او که «اللّه» است، به خاطر احسان و تربیت او که «ربّ العالمین» است و به خاطر امید و انتظار رحم و لطف او که «الرّحمن الرّحیم» است و به خاطر قدرت و هیبت او که «مالک یوم الدّین» است.
2- قیامت، پرتوی از ربوبیّت اوست. «ربّ العالمین... مالک یوم الدین»
3- قیامت، جلوهای از رحمت خداوند است. «الرّحمن الرّحیم مالک یوم الدین»
لطفا از ما حمایت کنید و پیج رو به دوستان دیگر معرفی کنید.
http://line.me/ti/p/%40cvm9833x
- ۲.۹k
- ۰۳ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط