من

من

با تو می نویسم و می خوانم

من

با تو راه می روم و حرف می زنم

وز شوقِ این محال

که دستم به دستِ توست

من

جای راه رفتن پرواز می کنم

آن لحظه ها که مات

در انزوای خویش

یا در میانِ جمع

خاموش می نشینم

موسیقی نگاه تو را گوش میکنم

گاهی میانِ مردم

در ازدحام شهر

غیر از تو هرچه هست

فراموش می کنم



#فریدون_مشیری