در ایران باستان بجای کلمات خانم و اقا که ریشه مغولی دارند

در ایران باستان بجای کلمات خانم و اقا که ریشه مغولی دارند، اجداد خوش سلیقه ما

به زن ،""مِهربانو"" می‌گفتند ، یعنی کسی که مهر خلق می کند....

و به مرد، ""مِهربان"" می‌گفتند به معنای نگهبان مهر .....

همدیگر رو با این کلمات پرمعنا صدا بزنیم ...
"مِهربانو " همسر ، مادر، دختر، خواهر، دوست.... "مهربان" همسر، پدر، پسر، برادر، دوست....

حال تو چه مهربانویی یا مهربان ، این رسالت زیبای مهرورزی را در کلمات جاری کن تا ریشه عشق سیراب شود .....